Blog » Avonturen van een 'parttime' MH-er #3

Deze blogpost is geschreven door: Asterope

Avonturen van een ‘parttime’ MH-er #3
Haihai! In deze column neem ik, Asterope, je mee om een kijkje te nemen in mijn leven. Oftewel: een kijkje in het leven van een MH-er! Wat maak ik allemaal mee, hier op My Horsez, bij de paarden en daarbuiten? Je kan het allemaal hier lezen, maar ik ben ook heel benieuwd naar waar jullie het over willen hebben. Veel leesplezier!

Deze week wil ik gebruiken om eens terug te blikken op mijn ‘geschiedenis’ met paarden. Ik ben ook erg benieuwd naar jullie ‘geschiedenis’. Hoe ben je in contact gekomen met paarden en hoe ben je op My Horsez gekomen?

Vroeger!
Eigenlijk heb ik altijd al paardgereden! Mijn ouders hadden een regel dat je na zwemdiploma A zelf je sport mocht uitkiezen. Nu wilde ik heel graag op paardrijden en ik ben er nooit vanaf gegaan, tot het moment dat ik ben verhuisd. Ik reed paard op een manege en het was enorm gezellig! Ik heb daar zo’n 5 jaar gereden. In deze periode had ik ook een verzorgpaard, ik weet niet meer precies van welk ras. Het was een hele grote, 14-jarige schimmel, genaamd Divano. Het was een enorm lief paard en we klikten heel goed. Divano vond het geweldig om gewassen te worden en hij was meestal heel erg vies, dus in de zomer was ik constant aan het wassen. Helaas moest ik uiteindelijk verhuizen.

Na de verhuizing.
Ik ben naar een hele andere stad verhuisd, wat maakte dat ik moest stoppen met paardrijden. In de stad waar ik nu woon, is het wel 2x zo duur. Dit zorgde ervoor dat ik niet meer op paardrijden kon, maar ik vond het ook niet zo erg! Ik hoefde maar te reageren op een aantal oproepjes en ik had al een verzorgpaard. Het fijne was dat dit paard, King, bij de overbuurman stond. Helaas klikten wij niet zo goed, dus dit avontuur was snel voorbij. Daarna heb ik een tijdje western gereden, wat een hele nieuwe ervaring was! Western is een hele andere manier van paardrijden, maar dat is een onderwerp voor een andere keer. Ik kan daar een heel verhaal over schrijven namelijk.

Uiteindelijk vond ik een leasepaard waar ik heel goed me klikte; een NRPS. Ze heet Serendipity en was een vosbonte merrie met een enorm temperament. Helaas stond ze op bijna een uur fietsafstand, dus dat maakte dat ik vooral veel aan het fietsen was en niet heel veel tijd had om iets met haar te doen. We hadden wel een hele goede klik, maar ook lastige periodes. Serendipity steigerde namelijk en ik merkte dat ik dat best wel eng vond. Uiteindelijk ging het niet meer in combinatie met school en lukte het helaas niet om Serendipity te blijven leasen. Dit vind ik nog steeds super jammer, maar dat is het leven!

En nu!
Sinds een paar maanden heb ik weer besloten om iets te gaan doen met paarden. Ik mis het namelijk wel een beetje! Dit komt ook omdat ik weer terug ben gekomen naar My Horsez, nadat ik een tijd offline ben geweest, maar ben weer helemaal terug in de paardenwereld! Nu ben ik langzaam op zoek naar een lease of verzorgpaard, maar dit gaat niet helemaal soepel. Alles is duurder geworden en in de omgeving waar ik woon zijn niet heel veel advertenties. Het duurt allemaal een stukje langer dan ik had gehoopt, maar dat is oké! Ik zie wel wat er gaat gebeuren, je kan de toekomst immers niet voorspellen. Wat komt, dat komt.

Wat leuk dat je deze column hebt gelezen! Ik ben erg benieuwd naar jouw ‘geschiedenis’. Laat het weten in de reacties!

Geplaatst op 13-07-2023 19:47:25

chasinghoran zegt:


chasinghoran
Ahh, je gaat vast weer een leuk paardje vinden! Goede dingen kosten tijd.

Ik was eigenlijk altijd al helemaal into paarden. Als ik er eentje zag, wilde ik 'm altijd aaien. Gelukkig wonen mijn ouders aan de rand van het dorp en liepen er vlak bij hun huis in de zomer altijd een paar merries met veulens. De eigenaar kwam elke avond even kijken of alles nog okee met ze was en als hij op vakantie was, nam zijn schoondochter die taak over. Van haar mochten we soms zelfs mee de wei in en later nodigde ze ze mij en een paar buurmeisjes bij haar thuis uit, waar we een paar van haar paarden mochten poetsen. Toen er later een Haflinger en een paar Shetlandpony's kwamen, mochten we daar zelfs op rijden en daar heb ik dan ook mijn eerste meters in het zadel gemaakt. Eigenlijk heb ik daar heel veel eerste keren gehad.. Eerste keer draf, eerste keer springen, eerste keer galop en uiteraard ook de eerste keer vallen
Dat contact verwaterde uiteindelijk en ik kwam er gaandeweg niet meer. Wel ging ik vaak op donderdag kijken bij de lessen van de ponyclub en via daar kwam mijn eerste 'echte' verzorgpony. Dat was Celesta, een New Forestmerrie, en een klein jaartje later verruilde ik Celesta voor een iets grotere New Forestruin met de naam Silvester. Ook begon ik tegen die tijd met lessen op de manege (want dat mocht nooit, tsssk) en op die manege zouden we zo'n anderhalf jaar later ons eerste eigen paard kopen. We kenden haar al, want ze stond als lespaard al op de manege, dus dat was natuurlijk heel prettig. Dat paard was natuurlijk onze Lobke, waarvan we afgelopen december na bijna 13 jaar helaas afscheid hebben moeten nemen. Ook ging ik op die manege werken. In de stallen, maar ook met de sportpaarden die ze fokken, heb ik daar ontelbaar veel lessen gegeven en nog veel meer buitenritten begeleid. Dat laatste deed ik zeker de laatste jaren veel met (wederom) een Haflinger. Waldo. Wat een knap dier, maar bovenal, wat een etter kon dat zijn. En toch heb ik geen moment getwijfeld toen de manegehouder mij vroeg of ik hem wilde kopen toen zij met de manege stopte. Natuurlijk wilde ik dat! En hoewel Lobke nog elke dag gemist wordt, want zij zal voor altijd 'mijn' eerste paard blijven, ben ik zielsgelukkig met mijn knappe, blonde 'schnitzel'. Met hem hoop ik mijn geschiedenis in de paarden nog veel verder uit te breiden, maar dat zal vanzelf wel komen!

Geplaatst op 17-07-2023 08:10:39

-Papillon zegt:


-Papillon
Ahh hopelijk vind je snel een ander verzorgpaard

Reageer

Log in om te kunnen reageren!

you_are_visiting_myhorsez

seo_text